KIEROWNIK PROGRAMOWY SZKOLENIA:
Penelope Best, MCAT, PGCE, ILTM, SRDMT
Penelope Best, Superwizor Psychoterapii Tańcem i Ruchem, Prezes Europejskiego Stow. Psychoterapii Tańcem i Ruchem w latach 2007-2010; Koordynator Polskiego szkolenia w zakresie DMT, członek honorowy Brytyjskiego Stow. ADMP UK, uczy psychoterapii tańcem i ruchem w Rotterdamie oraz na Uniwersytecie Exeter, jest członkiem komisji certyfikującej Brytyjskiego Stow. DMT. Specjalizuje się w uczeniu procesu twórczego, umiejętności w zakresie DMT i umiejętności superwizyjnych, ma doświadczenie w pracy klinicznej z dziećmi i z dorosłymi, prowadzi badania nad zastosowaniem procesu twórczego w superwizji artepsychoterapeutów. W latach 1992-2002 dziekan wydziału DMT Uniwersytetu Roehampton w Londynie.

Wybrane publikacje: Best, P. (2010) Creative Tension: Dance therapists shaping Laban's ideas. In Preston-Dunlop, V. Sayers, L (Eds) The Dynamic Body in Space: Developing Rudolf Laban's Ideas for the 21st Century. London: Dance Books Best, P. (2010) The choreography of relationship: Interactional shaping in supervision . Image in Psychotherapy. German translation and publisher Best, P. (2009) Swim alongside, block and then seduce: building blocks of relationship. In Scoble, S. Ross, M. & Lapoujade,C.(eds). Arts in Arts Therapies: A European Perspective , Plymouth: UPP (University of Plymouth Press) Best, P. (2008) 'Interaction reflections: Moving between modes of expression'. In Supervision Models within Dance Movement Therapy. London: Jessica Kingsley Best, P. (2005) Embodied Choices and Voices. In Nolan, V. & Darby, G. (Eds) ,Reinventing Education : a 'thought experiment' by 21 authors. SEI: London

Prof. Bonnie Meekums Wykładowca Uniwersytetu Leeds w Wielkiej Brytanii, aktualnie pracuje jako psychoterapeuta tańcem i ruchem z dziećmi, jest autorką dwóch znanych książek z zakresu DMT:
"Dance Movement Therapy" (2002), Sage; oraz
"Creative Group Therapy with Women Survivors of Child Sexual Abuse" (2000), Jessica Kingsley Publishers.
Prowadzi badania nad sposobem, w jaki doświadczenia fizyczne (somatyczne) wpływają na rozwój osobisty i społeczny człowieka.

Dr Beatrice Allegranti PhD, DMT, SRDMT
Psychoterapeuta i Superwizor DMT, wykładowca, tancerka i choreograf. Jako psychoterapeuta tańcem i ruchem pracuje w szpitalach i szkołach specjalnych. Jest wykładowcą i superwizorem w ramach studiów terapii tańcem i ruchem na Uniwersytecie Surrey. W ramach pracy doktorskiej prowadzi badania nad tożsamością płciową, seksualnością i mocą w relacji terapeutycznej oraz w sztuce. Jej prace badawcze i filmy były prezentowane w wielu krajach świata.

Wybrane publikacje oraz filmy:
Allegranti, B., Personal Text Public Body: Introducing an Integrative Model, e-motion, Association for Dance Movement Therapy UK, Quarterly XVI, summer 2004.
Allegranti, B. & Hagell, R., aroundthebend (2002): two artists are strengthened by the collaborative process, Journal of Media Practice, Vol 2, (3),
Allegranti, B. & Hagell, R aroundthebend (2001) Movement based film explores feminine identity and sexuality.

Jeannette Mac Donald, ARAD, SRDMT
Ukończyła Królewską Szkołę Baletową w Londynie i tańczyła zawodowo zanim podjęła pionierską pracę nad wprowadzaniem terapii tańcem i ruchem do Brytyjskiej Narodowej Służby Zdrowia. Jako psychoterapeuta i superwizor DMT pracuje w Exeter i w Londynie. W latach 1998-2002 była przewodniczącą Brytyjskiego Stowarzyszenia Terapii Tańcem i Ruchem (ADMT UK). Wykładała w Centrum Labana w Londynie, obecnie prowadzi szkolenia w kraju i zagranicą. Specjalizuje się w pracy z osobami z zespołem stresu pourazowego (PTSD) oraz z zaburzeniami somatoformicznymi i dysocjacyjnymi.

Wybrane publikacje:
MacDonald, J., (1992) Dance movement therapy for people with learning difficulties.
W: Payne, H. (ed.) Dance Movement Therapy: Theory and Practice. London: Tavistock/Routledge

Nina Papadopoulos, MA, DMT, SRDMT
Psycholog, Psychoterapeuta i Superwizor DMT, Dyplomowany Nauczyciel Tańca i Ruchu Centrum Labana, Wykładowca na studiach w zakresie terapii tańcem i ruchem na Uniwersytecie Surrey w Londynie. Pracuje z dorosłymi schizofrenikami, z osobami starszymi, z młodzieżą, a także z dziećmi opóźnionymi umysłowo i autystycznymi.

Wybrane publikacje:
Papadopoulos, N.L.R. (2000) "Critical Essay: Authentic Movement and Jung". Harvest: Journal for Jungian Studies.46,1, 118-128.
Papadopoulos, N.L.R. (2001) "The Dynamics of the Dance Movement Experience: Combining Jung and Winnicott" Emotion, XII ,4, 19 - 31
Papadopoulos, N.L.R. (2003) Dancing Across Boundaries: The therapist"s perspective within a research project a research project comparing the effectiveness of Body Oriented Therapy with standard supportive counselling treatment for chronic schizophrenic patients in the NHS" Emotion, XIV ,4, 3-7
Papadopoulos, N.L.R. (2004) "Disconnection and re-engagement: systemic reflections on Dance Movement Therapy and the therapeutic process in chronic schizophrenia" Emotion, w druku.

Jill Bunce, MA, SDMTh, ITLM, UKCP
Wykładowca Terapii Tańcem i Ruchem na Uniwersytecie Derby, psychoterapeuta i superwizor DMT. Jest szczególnie zainteresowana neuropsychiatrią i immunologią, pracuje m.in. z osobami starszymi i z osobami z chorobą Parkinsona.

Wybrane publikacje:
Mary and Martha: Dance movement with the elderly. An article in Generations Review, the Journal of the British Society of Gerontology, Vol. 14 No. 2
The living death: dance movement therapy with Parkinson's patients. A Chapter in the book Arts Therapies and Progressive Illness, Edited by Diane Waller, Published in 2002 by Brunner-Routledge.
Movement Analysis of Parkinson's Disease patients. An article in The Laban Guild Journal 1996.

Jonas Torrance MA, DMT
Psychoterapeuta tańcem i ruchem, od 27 lat pracuje z osobami chorymi na autyzm, od 17 lat w Oxfordshire Service for Autism, gdzie koordynuje zespół artepsychoterapeutów i psychoterapeutów pracujących w szkołach z dziećmi i młodzieżą autystyczną. Jonas specjalizuje się w pracy terapeutycznej z dziećmi i młodzieżą przejawiającymi zachowania agresywne. Korzystając z wiedzy i kwalifikacji w zakresie sztuk walki, jogi i psychoterapii tańcem i ruchem stwarza dynamiczne i bezpośrednie warunki do transformacji i zdrowienia.

Wybrana publikacja:
Torrance, J. Autism, Aggression and Creating a Therapeutic Contract, (2003), The American Journal of Dance Therapy, 25, no.2, 97-109

Susan Scarth MCAT, SRDMP, CMA
Psychoterapeuta i Superwizor DMP, wykładowca Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Od 2007 roku pracuje jako wykładowca i koordynator staży klinicznych na wydziale Psychoterapii Tańcem i Ruchem na Queen Margaret University Edinburgh w Szkocji. Susan była kierownikiem szkolenia DMT na Goldsmiths University of London w latach 2004 - 07 oraz koordynatorem staży klinicznych i wykładowcą w Centrum Labana w Londynie w latach 1997 - 1999. Pracuje klinicznie jako wolontariusz z dorosłym ofiarami przemocy seksualnej doznanej w dzieciństwie. Ostatnio uzyskała Certyfikat w Analizie Ruchu (CMA) w Laban/Bartenieff Institute for Movement Studies (LIMS New York). Ostatni realizowany przez nią projekt dotyczy modelu integrującego Analizę Ruchu, Psychoterapię Tańcem i Ruchem oraz kreatywny taniec. Projekt osiągnął taki sukces, że postanowiła podjąć badania naukowe w tej dziedzinie. Odkąd ukończyła naukę w Centrum Labana w 1990, swe kliniczne doświadczenia DMP zdobywała w pracy z dorosłymi osobami cierpiącymi na zaburzenia uczenia się i zachowania, rozwijając pomoc dla dorosłych z uszkodzeniami słuchu i wzroku, pracując z nastolatkami chorującymi na autyzm i zespół Aspergera. Na przełomie roku 2009 i 2010 Susan podejmuje naukę w Instytucie Psychoterapii Sensomotorycznej, co pomoże rozwinąć jej wiedzę w pracy z traumą. Ostatnio została zaproszona do bycia zewnętrznym asesorem na wydziale Psychoterapii Dzieci na Hope University w Liverpool. Susan pracowała również jako superwizor w Bretton Hall w Leeds w latach 2001-2002. British Council w Kijowie zatrudnił ją i jej koleżankę w latach 2000-2005, aby szkoliły zespół DMT pracujący z nadwrażliwymi dziećmi.

Wybrane publikacje:
2001. Rudolpho: Dance Movement Therapy and the power of the non-verbal. e-motion ADMT UK Quarterly publication.
2009. Book Review of The Embodied Mind by Katya Bloom (2006) in Body, Movement and Dance in Psychotherapy Journal, Taylor & Francis.
2009. Moore, C. & Stammermann (Eds.) Traumazentrierte. Tanz- und BewegungspsychotherapieTrauma (Trauma theory: Dance and Movement Psychotherapy).
Scarth, S. 'Integrating the effects of a traumatic upbringing during transition from boyhood to manhood'. Schattauer:Stuttgart, Germany. To be published 2009.
2009. Making Movement Choices: Dance Done and Dance Not Done. Multi media project exploring the material of the Certificate in Movement Analysis in fulfillment of the Certificate requirements. Completed and presented in June 2009. Conference paper to be presented at Laban 130th Centenary Conference in Bratislava, Slovakia November 2009.

Gerry Harrison MA, SRDMT
Psychoterapeuta i Superwizor DMT, wykładowca Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Przez ostatnie 30 lat pracowała w służbie zdrowia - początkowo jako przełożona zespołu pielęgniarskiego na oddziale leczenia chronicznych zaburzeń psychicznych, następnie w roli Psychoterapeuty DMT wprowadzając jako jedna z pierwszych tę metodę terapii na oddziałach dziennych i całodobowych. Ma szerokie doświadczenie w specjalistycznych dziedzinach leczenia m.in. psychoz oraz samouszkodzeń, gdzie realizuje swoje zainteresowania badawcze ukierunkowane na międzydyscyplinarną pracę zespołu terapeutycznego. Pracuje jako nauczyciel na Roehampton University w Londynie oraz jako superwizor w praktyce prywatnej.

Wybrane publikacje:
Harrison, G (1994) “Self-expression Takes to the Floor: the use of dance movement therapy in clinical practice” Psychiatric Care 1 (4) 148- 52
Harrison, G (2007) “Thematic Unfolding: movement therapy on a specialist self harm unit” Moving On Dance-Movement Therapy Association of Australia Quarterly 5 (3/4) 7-12

Wioletta Gajowa, MA
Szczegóły...

Zuzanna Pędzich
Szczegóły...

Marek Gajowy
Szczegóły...

Roman Lesiński
Psycholog, członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Absolwent Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1999r. pracuje jako psychoterapeuta indywidualny i grupowy w Ośrodku Leczenia Zaburzeń Nerwicowych w Komorowie. Od 2000r. prowadzi praktykę prywatną w psychoterapii indywidualnej i grupowej. Ukończył szkolenie 'Psychoterapia i poradnictwo' w Instytucie Psychoterapii Krótkoterminowej w Krakowie. Uczestniczył w szeregu szkoleń/warsztatów organizowanych przez Polski Instytut Ericksonowski w Łodzi, Polski Instytut NLP w Warszawie. Ukończył całościowe szkolenie z psychoterapii w Instytucie Analizy Grupowej RASZTÓW. Pracuje pod regularną superwizją licencjonowanych superwizorów PTP.

dr n.hum. Anna Dąbrowska – Absolwentka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego; członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Pracuje na stanowisku adiunkta na Wydziale Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie oraz w Wyższej Szkole Pedagogiki Resocjalizacyjnej w Warszawie.
Do jej zainteresowań zawodowych należy psychologia rehabilitacji i psychologia zdrowia. Szczególną uwagę poświęca sytuacji psychologicznej rodziców sprawujących opiekę nad dziećmi z zaburzeniami rozwoju i zagadnieniu temu poświęciła pracę doktorską. Zajmuje się również obrazem siebie i radzeniem sobie ze stresem przez dzieci i dorosłych z zaburzeniem narządu ruchu.

Wybrane publikacje:
Dąbrowska A. (2006). To understand the parents of children with cerebral palsy. Advances in Rehabilitation, Suplement, 4 June, p.71-72.
Dąbrowska A. (2006). Stres u rodziców dzieci i młodzieży z mózgowym porażeniem dziecięcym jako element interakcji specjaliści–rodzice. Postępy Rehabilitacji, 3,25-32.
Dąbrowska A. (2006). Czynniki wpływające na tworzenie się obrazu siebie u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. W: T. Gałkowski, E. Pisula (red.), Psychologia Rehabilitacyjna. Wybrane zagadnienia (127-146). Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Psychologii PAN.
Dąbrowska A. (2007). Poczucie koherencji u rodziców dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Psychiatria Polska, 2, 189-202.
Dąbrowska A. (2008). Sense of coherence in fathers of children with developmental disabilities. Polish Psychology Bulletin, 39 (1) , 29-34.
Dąbrowska A. (2009). Poczucie koherencji u rodziców dzieci z autyzmem. W: M. Gambin i E. Łukowska (red.) Wspomaganie rozwoju osób z autyzmem. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.

Justyna Torłop – Certyfikowany psychoterapeuta tańcem i ruchem, instruktor improwizacji tańca. Ukończyła I edycję podyplomowego szkolenia w Polskim Instytucie Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Odbyła wiele szkoleń z psychoterapii w Polskim Instytucie Ericksonowskim. Działa w Komisji Etycznej Polskiego Stowarzyszenia Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Pracuje grupowo i indywidualnie. Ma doświadczenie kliniczne m. in. w pracy z osobami doświadczającymi schizofrenii, depresji, zaburzeń jedzenia. Pracuje także z osobami współuzależnionymi, DDA, z osobami starszymi oraz dziećmi z trudnościami rozwojowymi. W tańcu i ruchu szczególnie interesuje się improwizacją, procesem kreatywnym i aspektem relacyjnym. Bierze udział w wielu konferencjach naukowo-szkoleniowych popularyzując DMT w Polsce.

Wybrane publikacje:
J. Torłop, Proces kreatywny w psychoterapii tańcem i ruchem – nośnik zmiany i integracji, w: M. Siemież, T. Siemież (red.),
Arteterapia w edukacji i rozwoju człowieka, Wyd. Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej, Wrocław 2008, J. Torłop, Nauka jazdy: wpływ pracy metodą DMT na ruch grupy osób z zaburzeniami z kręgu schizofrenii, w: Z. Pędzich (red.)
Psychoterapia Tańcem i Ruchem: Teoria i Praktyka, Wyd. Arteer, Warszawa 2009; J. Torłop, ‘Zastosowanie terapii tańcem i ruchem w pracy z dziećmi w wieku szkolnym’, w: Arteterapia w pracy z dziećmi i młodzieżą. Zeszyty Arteterapeutyczne, 2009, 2, s. 16

Agnieszka Sokołowska - Certyfikowana psychoterapeutka tańcem i ruchem, absolwentka wydziału psychologii KUL. W 2007 roku ukończyła I edycję szkolenia w Polskim Instytucie Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Od 2007 roku pracuje w prywatnej praktyce zarówno indywidualnie jak i grupowo m.in. z osobami, które doznały przemocy, cierpią na zaburzenia jedzenia, zaburzenia depresyjne, DDA. Jest szczególnie zainteresowana wykorzystaniem pracy poprzez ruch w rozwoju umiejętności budowania relacji pomiędzy ludźmi dorosłymi, jak również relacji rodziców z dziećmi. W latach 2007-2010 prezes Polskiego Stowarzyszenia Psychoterapii Tańcem i Ruchem. Od kilkunastu lat zgłębia różne techniki ruchu i tańca. Pracuje pod regularną superwizją Senior Registered Dance Movement Therapist.