DMT to angielski skrót od Dance Movement Therapy, który w 2009 roku w brytyjskm Stowarzyszeniu został oficjalnie zastąpiony skrótem DMP - Dance Movement Psychotherapy. Z jednej strony to zmiana liter, z drugiej odzwierciedlenie poważnej transformacji środowiska terapeutów tańcem w Anglii. Celem zmiany jest podkreślenie - także w nazwie - psychoterapeutycznego charakteru leczenia, czyli jego głębszego i bardziej kompleksowego oddziaływania na psychikę człowieka poprzez DMP. Obecnie na świecie, a także w Polsce, można spotkać skróty DMT i DMP stosowane wymiennie. Instytut DMT powstawszy w 2004 wyprzedził tę brytyjską modyfikację i w swej nazwie już wtedy umieścił Psychoterapię Tańcem i Ruchem.

Psychoterapia Tańcem i Ruchem jest metodą psychoterapeutyczną, która wykorzystuje taniec i ruch jako proces integracji osoby w sfery emocjonalnej, poznawczej, fizycznej i społecznej.

Bazuje ona na założeniu, że ruch osoby odzwierciedla indywidualny sposób myślenia i przeżywania emocji. Zdrowie człowieka odzwierciedla się w integracji psychiki i ciała, a zaburzenie w rozdzieleniu tej integracji i somatyzacji problemów psychicznych. Podstawowe założenie psychoterapii , którym jest integracja jednostki znajduje wyraz w: zmianach wewnątrzpsychicznych, rozwiązaniu konfliktów, realizacji potencjałów jednostki, zdolności zaspokajania potrzeb, nawiązywaniu znaczących społecznych związków oraz uwolnieniu zdolności do żywotności i odprężania się.

Psychoterapia ta obejmuje teorię, metody i wiedzę nt jednoski i grupy oraz prace nt komunikacji niewerbalnej, psychologii rozwojowej i rozwojowego ruchu ciała oraz analizy ruchu.. W Psychoterapii Tańcem pacjent staje się świadomy tego jak emocje i doświadczenia ciała są ze sobą połączone. Poprzez wolne skojarzenia ze słowami, jakie ruch może dostarczać wyobraźni może je analizować w rozumieniu psychologicznym.

Celem Psychoterapii Tańcem i Ruchem nie jest taniec sam w sobie, lecz dojście do uczuć, które nie mogą być zwerbalizowane. Nie ma w niej dokładnych wskazówek dotyczących ruchu, czy nauki sekwencji ruchowych.

Terapia Tańcem i Ruchem jako osobna profesja powstała około 1940 roku na terenie Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.

Psychoterapia Tańcem jest stosowana w formie zarówno indywidualnej jak i małżeńskiej, rodzinnej i grupowej. Może być skuteczna w służbie zdrowia, edukacji, praktyce prywatnej, domach opieki społecznej, programach profilaktycznych i prewencyjnych. Jest adresowana zarówno do dzieci, młodzieży jak i osób dorosłych.

Z PSYCHOTERAPII TAŃCEM NAJPEŁNIEJ SKORZYSTAJĄ OSOBY, KTÓRE:

• zwykle unikają wyrażania uczuć albo wyrażają swe emocje używając nieadekwatnych słów
• doświadczają uczuć czy przeżycia w sposób tak przytłaczający, że wyrażanie ich słowami staje się niemożliwe
• problemy swe odzwierciedlają w sylwetce ciała, w trudnościach w poruszaniu się
• doświadczają stałych napięcia czy zablokowania pewnych części ciała - co może występować zarówno w nadpobudliwości psychoruchowej jak i zaburzeniach lękowych i depresyjnych
• mają kłopoty związane z zaburzonym obrazem własnego ciała charakterystycznym w zaburzeniach odżywiania
• doświadczają niemożności bliskości, kontaktów fizycznych czy zaufania - objawy obecne w zaburzeniach osobowości, u Dorosłych Dzieci Alkoholików
• doświadczają trudności emocjonalnych, wewnętrznych konfliktów czy dużego stresu chcą poprawić osobiste umiejętności w porozumiewaniu się, odkrywaniu swego wnętrza lub samozrozumienia